درسنامه‌ی خوب زیست‌شناسی قرار نیست همه‌چیز را از کتاب کپی کند. کارش این است که حجم مطالب را به تکه‌های قابل‌فهم تقسیم کند و ارتباط بین آن‌ها را نشان دهد؛ همان چیزی که در خواندن مستقیم کتاب گم می‌شود.
ساختار روشن، نه حجم زیاد
هر بخش باید با یک پرسش یا هدف شروع شود و با یک جمع‌بندی کوتاه تمام شود. اگر بعد از شنیدن یک قسمت نمی‌توانی در دو جمله بگویی چه یاد گرفتی، آن قسمت برای تو درسنامه‌ی خوبی نبوده است.
تصویر و نمودار کنار متن
در زیست، بخش بزرگی از سوال‌ها از شکل‌ها و نمودارهای کتاب می‌آید. درسنامه‌ای که هنگام توضیح، شکل مربوط را نشان می‌دهد یا از تو می‌خواهد خودت آن را رسم کنی، ماندگاری را چند برابر می‌کند.
پرسش بعد از هر بخش
پنج دقیقه تست یا پرسش کوتاه بعد از هر بخش، مرور فعال را به برنامه‌ات اضافه می‌کند. همین کار ساده فاصله‌ی «خواندم» تا «بلدم» را پر می‌کند.
